Nepali Stories for children

डल्ले माकुरोको जालो
                                  – सौरभकिरण श्रेष्ठ
                                                राजधानी दैनिकमा प्रकाशित पुस २०६७

डल्ले माकुरोलाई फुर्सदै थिएन । ऊ कहिले पल्लो हाँगामा पुग्थ्यो त कहिले वल्लो हाँगामा ।

‘हैन, यो डल्लेलाई के को चटारो हो, हँ ?’ अरु माकुराले कानखुसी गरेँ । तर, डल्ले माकुरोलाई अरुको मतलवै थिएन । ऊ हस्याङफस्याङ गर्दै एउटा बाँसको टुप्पोमा चढ्यो र लामो सुस्केरा हाल्यो ।

‘हो ! यो भन्दा अग्लो ठाउँ अरु छैन ।’ उसले चारै तिर हेर्दै सोच्यो, ‘अब यही घर बनाउनुपर्ला ।’ ऊ ढुक्क भयो । उसले आफूभन्दा तल नासपातीको रुखमा जालो बुन्दै गरेका माकुराहरुलाई हेरे मुसुक्क हाँस्यो ।

सबै भन्दा पहिले उसले च्यापच्यापे धागो निकाल्यो । हावाले त्यो धागोको एउटा टुप्पोलाई उडाएर तलतिर लग्यो । त्यसै बेला धागोको त्यो टुप्पा एउटा मसिनो हाँगामा च्याप्प टाँसियो । डल्ले माकुरो खुसी भयो । उसले त्यो च्यापच्यापे धागोको अर्को टुप्पोलाई आफू बसेको हाँगोमा पनि टाँस्यो । यसरी उसले सबैभन्दा पहिले दुई हाँगामा वारपार गर्न मिल्ने च्यापच्यापे धागोको पुल बनायो । त्यो धागो बलियो नहोउन्जेल उसले धागोमाथि धागो थप्दै ओहरदोहर गरिरह्यो । यसरी उसले धमाधम जालो बुन्ने काम सुरु ग¥यो ।

‘एउटा घर त बनाऊ । त्यसपछि त आरामै आराम । मज्जाले सुतिसुती खान्छु ।’ डल्ले माकुराले आफ्नो जालोमा कीटफटाङ्ग्रा फसेको सम्झ्यो । त्यसै बेला पारिलो घाम लाग्यो । घामको न्यानोले उसको मन आनन्द भयो । उसले तल तिर हे¥यो । अरु माकुरा चिसो छायामा जालो बुन्दै थियो ।

‘सबैभन्दा माथि घर बनाउनुको फाइदा नै, यही हो । यहाँ घाम पनि छिटो लाग्छ ।’ ऊ मख्ख प¥यो ।
मध्ये दिनसम्ममा डल्ले माकुरोले आफ्नो घर बनायो । जालोको बीचभागमा बसेर उसले जालोको सबै धागाहरु बलियो भए–नभएको राम्ररी जाँच्यो । बलियो घर बनाउन सकेकोमा ऊ आफैँ दङ्ग प¥यो । आफन्त सबैलाई बोलाएर भोज खुवाउने उसले विचार पनि ग¥यो ।  उसले तलतिर हे¥यो । उसका आफन्त माकुराहरु नासपातीको रुखमा जालो बुन्दै थिए ।

‘साच्चै भन्ने हो भने, नासपातीको रुखमा जालो बुन्नु राम्रो होइन । त्यहाँ खतरा पनि धेरै हुन्छ । मानिसहरुले नासपाती झार्दा जालो भत्काइदिने डर हुन्छ । कहिलेकाहीँ त चराहरु पनि नासपाती खान आउछन् । त्यस बेला बेमान चराहरुले जालो नै प्वाल पारेर भुर्र उड्छन् । घर भनेको जस्तोपायो त्यस्तो ठाउँमा बनाउनुहुन्न । जे होस्, आज मैले छानेको यो ठाऊ एकदमै सुरक्षित छ । यहाँ कसैको पिर छैन ।’ सबैभन्दा भरपर्दो र सुरक्षित ठाउँ खोज्न सकेकोमा उसले आफूले आफैलाई स्यावासी दियो ।

त्यसै बेला जोडले बतास चल्यो । स्वाररर बाँसहरु एकआपसमा रगडिँदै, नुहिँदै हल्लिन थाले ।  नासपातीको रुखमा जालो बुन्दै गरेका माकुराहरु आत्तिए । उनीहरुले डल्ले माकुरोको जालोतिर हेरे । डल्ले माकुरोले बनाएको जालो एकैछिनमा भताभङ्ग भयो । जालाको सबै धागाहरु हेर्दाहेर्दै धुजाधुजा भए । फेरि एकपल्ट जोडले बतास चल्यो । बाँसहरु स्वाररर गर्दै हावासँगै नाच्न थाले ।

हावा चल्न छोडेपछि सबै शान्त भयो । माकुराहरुले डल्ले माकुरोलाई यताउति, वरपर भ्याएजति सबै ठाउँमा खोजे । तर, उनीहरुले डल्ले माकुरोलाई कहीँकतै भेटेन ।

त्यसैले ती माकुराहरुले निष्कर्ष निकाले,  ‘पक्कै पनि डल्लेलाई हावाले उडाएर कतै न कतै पु¥याएको हुनुपर्छ ।’
डल्ले माकुरोको बारेमा सबै भन्दा पहिले सूचना दिनेलाई डल्ली माकुरीले पुरस्कार दिने व्यवस्था पनि गरेकी छिन् रे । कतै त्यो डल्ले माकुरो तपाईँकै घरआगनमा त आइपुगेको छैन ? त्यो डल्ले माकुरो तपाईँको घरको दलिन–दलिनमा, कुनाकाप्चामा वा घरकै कुनै छेवछावैमा जालो बुनिरहेको हुनसक्छ । यसो हेर्नुहोस् है ।